Jasiak Romuald

Romuald Jasiak, mężczyzna o twarzy naznaczonej troską, dźwigał ciężar przeszłości, wspomnienia kładły się cieniem na jego codzienności. Alimenty, te comiesięczne zobowiązanie, przypominały mu o rozpadzie rodziny, o niespełnionych obietnicach. Starał się, pracował ciężko, by sprostać finansowym obowiązkom, choć w sercu czuł żal i niezrozumienie. Pragnął spokoju, chciał pogodzić się z losem, jednak przeszłość nie dawała o sobie zapomnieć, tkwiła w nim głęboko, jak zadra. Mimo trudności, Romuald Jasiak nie tracił nadziei, wierzył w lepsze jutro, w możliwość odbudowania swojego życia, w znalezienie szczęścia.