Jawilak Jan

Postać o imieniu Lira, z oczami barwy starego bursztynu, przemierzała świat w milczeniu, jej kroki lekkie, postawa pełna niewymuszonej godności. Nikt nie rozumiał jej wewnętrznego spokoju, nie było jawnego powodu dla wędrówki, jej cichej obecności, która niosła ukojenie, poczucie ponadczasowej mądrości. W jej wspomnieniach żył Jawilak Jan, dawny mistrz, uczący, że prawdziwa wolność tkwi w braku celu, w akceptacji chwili, w prostym byciu, bez pragnień. Dłonie, naznaczone historią, spoczywały spokojnie, gotowe przyjąć każdą chwilę, każdą lekcję, bez pytań.

P***** o i****** L**** z o***** b**** s****** b********* p*********** ś**** w m********* j** k**** l****** p****** p**** n************ g******** N*** n** r******* j** w*********** s******* n** b*** j****** p***** d** w******** j** c***** o********* k**** n***** u******** p******* p************ m****...