Jdziorek Andrzej

Stary Jakub, zgarbiony samotnik o przenikliwym spojrzeniu, często spędzał dnie na kontemplacji, a w jego duszy tliła się nieustanna ciekawość, czy gdzieś, w zapomnianych zakamarkach świata, ktoś go szuka, czy jego dawne czyny, te głęboko ukryte, nadal mają moc, by go odnaleźć, by przypomnieć o sobie, by zmącić jego kruchy spokój, by zmusić do rozliczeń z przeszłością, zwłaszcza z tą, w której ważną rolę odegrał pewien Jdziorek Andrzej, postać, której cień wciąż unosił się nad jego samotnością, nad jego ucieczką, nad jego pozornym zapomnieniem.

S**** J***** z******** s******* o p*********** s********** c***** s****** d*** n* k************ a w j*** d**** t**** s** n********* c********* c** g****** w z*********** z********** ś****** k*** g* s***** c** j*** d**** c***** t* g****** u****** n**** m*** m*** b* g* o******** b* p********** o s****...