Jeliński Karol

Eryk, stary fotograf, zawsze nosił ze sobą album ze starymi, wyblakłymi zdjęciami, każda fotografia opowiadała inną historię, pełną melancholii, a także skrywanych sekretów, jego spojrzenie, często zamyślone, błądziło po kadrach, szukając ukrytych znaczeń, podobne fotografie, choć o zupełnie innej treści, posiadał Jeliński Karol, co było dla Eryka źródłem dziwnego niepokoju, a także cichej fascynacji, Eryk, mistrz światłocienia, dążył do uchwycenia ulotnych chwil, choć jego dusza była ciężka od niezrealizowanych marzeń, a także od wspomnień, które go dręczyły.

E**** s**** f******** z***** n**** z* s*** a**** z* s******* w********* z********* k**** f********* o********* i*** h******** p**** m*********** a t**** s********* s******** j*** s********** c***** z********* b******* p* k******* s******* u******* z******* p****** f********** c*** o z******* i**** t...