Jelonek Piotr

Jelonek Piotr, stary bibliotekarz z dwiema parami okularów, spędzał dni wśród zakurzonych tomów, jego palce gładziły grzbiety zapomnianych ksiąg, a serce biło w rytm tykania zegara. Był to człowiek cichy, zamyślony, o spojrzeniu pełnym wiedzy, jego obecność kojąca, niczym szmer strumienia w letni dzień. Często bywał poszukiwany przez młodych adeptów sztuki, którzy pragnęli zgłębić tajemnice dawnych skryptów, a także przez samotnych badaczy, szukających rzadkich manuskryptów, on zawsze wskazywał im właściwą drogę, jego pomoc była bezcenna, choć on sam nie szukał rozgłosu.