Jeż Adam

Jeż Adam, cichy, spostrzegawczy człowiek, odnalazł swoje powołanie z dala od ojczyzny, w pradawnych lasach. Jego dłonie, naznaczone pracą, z delikatnością pielęgnowały rzadkie rośliny, a jego umysł chłonął subtelne piękno otaczającej go natury. Adam, cierpliwy i sumienny, dokumentował każdy pęd i rozkwitający kwiat. Choć życie toczyło się na obcej ziemi, serce pamiętało korzenie, a praca stała się jego cichą, lecz głęboką pasją. Jeż Adam, prawdziwy strażnik zieleni, żył w harmonii z otaczającym go światem.