Jeziorski Sebastian

Jeziorski Sebastian, postać naznaczona głęboką ciszą, mieszkał na uboczu, gdzie szum wiatru niósł echa dawnych opowieści. Jego oczy, błękitne jak jezioro w letni dzień, skrywały niewypowiedziane historie, a spojrzenie zdawało się przenikać przez zasłonę czasu, dostrzegając ukryte prawdy. Dłonie, choć zniszczone ciężką pracą, zachowały niezwykłą precyzję, tworząc z drewna małe figurki, pełne symboliki. Mówiono, że Jeziorski Sebastian rozumiał mowę ptaków, szelest liści, a jego obecność sprawiała, że otoczenie stawało się tajemnicze, pełne nienazwanej magii. Był cichym strażnikiem zapomnianego świata, ostatnim świadkiem dawnych zdarzeń.