Jóźwiak Jacek

Jóźwiak Jacek, z wiecznie zamyśloną twarzą, przemierzał świat z cichą godnością, jego wzrok często błądził w poszukiwaniu zapomnianych detali. Nosił na sobie ślady wielu minionych lat, lecz w jego ruchach wciąż tkwiła subtelna energia, obiecująca nowe początki. Stare, skórzane teczki, jego nieodłączny atrybut, zawsze skrywały zeszyty pełne niewysłowionych myśli, gotowych do ujrzenia światła dziennego. Wierzył w siłę słowa, w jego moc zmieniania szarej rzeczywistości w barwne opowieści, czekające na swojego czytelnika, na swój moment.

J****** J***** z w******* z******** t****** p********** ś**** z c**** g********* j*** w**** c***** b****** w p*********** z*********** d****** N**** n* s**** ś**** w**** m******** l*** l*** w j*** r****** w**** t***** s******* e******* o********* n*** p******** S***** s******* t****** j*** n********...