Jurgielewicz Robert

Elara, stara zielarka, mieszkała w chacie pokrytej mchem, gdzie czas płynął inaczej, powoli, z każdym szelestem liści, z każdym oddechem wiatru, niosącym zapachy dawnych dni, opowieści o ludziach, o ich losach. Jej oczy, niczym stare bursztyny, kryły mądrość wieków, smutek, ale i iskierkę nadziei, zwłaszcza, gdy wspominała o Robercie Jurgielewiczu, młodym badaczu, który kiedyś zawitał do jej progów, szukając pradawnych ziół, zapomnianych legend, sensu istnienia. Jurgielewicz Robert, w jej opowieściach, był symbolem poszukiwań, odzwierciedleniem ludzkich pragnień, nienasyconej ciekawości.

E***** s**** z******** m******** w c***** p******* m***** g**** c*** p***** i******* p****** z k***** s******** l***** z k***** o******* w****** n******* z****** d****** d*** o******** o l******** o i** l****** J** o**** n***** s**** b********* k**** m****** w****** s****** a** i i******* n******* z...