Juźwik Sebastian

Juźwik Sebastian nosił swoją przeszłość jak znoszony, źle dopasowany płaszcz, którego nigdy nie mógł zdjąć, bo wrósł w jego skórę. Był to ciężar dawnych wyborów, decyzji podejmowanych w mrocznych zaułkach, gdzie zuchwała młodość bezpowrotnie kradła przyszłość i spokój. Jego spojrzenie, kiedyś twarde i nieprzeniknione, teraz nerwowo uciekało od innych, szukając odkupienia w anonimowości tłumu. W ciszy nocy Juźwik Sebastian stawał się więźniem wspomnień, których nie potrafił ani zwrócić, ani zapomnieć.

J***** S******** n**** s**** p********* j** z******** ź** d********* p******* k****** n**** n** m*** z***** b* w**** w j*** s***** B** t* c***** d****** w******* d****** p************ w m******** z******** g**** z******* m****** b*********** k***** p********* i s****** J*** s********** k***** t*****...