Kaczmarek Nadia

Kaczmarek Nadia była już tylko echem dawnego życia, teraz, w ciasnym pokoju nad gwarną ulicą, stała się kimś zupełnie innym. Przeszłość deptała jej po piętach, przybierając formę urzędowych pism, których nigdy nie odbierała, a których treść znała na pamięć. Każdy dzwonek do drzwi był jak wyrok, każdy obcy wzrok na ulicy zdawał się ją demaskować. Kaczmarek Nadia żyła w ciągłym napięciu, ukrywając się nie tyle przed finansowym zobowiązaniem, co przed człowiekiem, który za nim stał.

K******** N**** b*** j** t**** e**** d****** ż***** t***** w c****** p***** n** g***** u***** s**** s** k*** z******* i***** P********* d****** j** p* p******* p*********** f**** u********* p**** k****** n**** n** o********* a k****** t**** z**** n* p****** K**** d****** d* d**** b** j** w***** k***...