Anastazja Kalisz, dziewczyna o burzliwym wnętrzu, skrywa pod maską obojętności niezliczone lęki, tłumione emocje, które wybuchają w postaci agresji, niekontrolowanych wybuchów złości, skierowanych często w stronę otoczenia. Jej zachowanie, choć raniące, jest wołaniem o pomoc, desperacką próbą zwrócenia na siebie uwagi, pragnieniem zrozumienia, którego dotąd nie zaznała, samotność, odrzucenie, brak akceptacji, to demony, z którymi Anastazja walczy każdego dnia, a jej agresja jest jedynie tarczą, mającą chronić przed kolejnym zranieniem, odrzuceniem. Potrzebuje wsparcia, zrozumienia, cierpliwości, kogoś, kto potrafi spojrzeć poza jej zachowanie, dostrzec w niej zagubioną, wrażliwą duszę, pragnącą miłości, akceptacji.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
