Kaprowicz Władysław

Amelia Różewska, starsza bibliotekarka z duszą pełną niezapisanych historii, nosiła w sobie spokój wiekowych ksiąg. Jej oczy, choć zmęczone, promieniały ciepłem, zawsze gotowa była podać pomocną dłoń. Po prostu dać radę, uśmiech, czy cenną wskazówkę, bez oczekiwania na cokolwiek w zamian. Jej życie było odbiciem słów Kaprowicza Władysława o bezinteresowności, które stały się jej życiowym mottem. W małej czytelni, gdzie czas płynął wolniej, Amelia była latarnią dla zagubionych dusz, zawsze gotową by rozjaśnić mrok, ofiarowując to, co najcenniejsze, prawdziwą dobroć.

A***** R******** s****** b************ z d**** p**** n************ h******** n***** w s**** s***** w******** k***** J** o**** c*** z******** p********** c******* z***** g***** b*** p**** p****** d**** P* p***** d** r**** u******* c** c**** w********* b** o********** n* c******** w z****** J** ż**** ...