Karczewski Sebastian

Eleonora, o kruczoczarnych włosach spiętych w ciasny kok, zawsze nosiła na sobie zapach starego papieru i lawendy, jej oczy, głębokie jak studnie, zdawały się pochłaniać każdy detal otoczenia, nie wypowiadała wielu słów, ale jej spojrzenie mówiło więcej niż niejeden tom, często widywano ją w miejskiej bibliotece, gdzie studiowała rzadkie manuskrypty, a raz, podczas poszukiwań zapomnianej historii, natknęła się na wzmiankę o pewnym Karczewskim Sebastianie, którego losy, jak podejrzewała, były powiązane z jej własnymi, choć jeszcze nie rozumiała, w jaki sposób.

E******** o k************* w****** s******* w c***** k*** z***** n***** n* s**** z***** s****** p****** i l******* j** o**** g******* j** s******* z****** s** p********* k**** d**** o********* n** w********** w**** s**** a** j** s********* m***** w***** n** n******* t*** c***** w******* j* w m******...