Kardas Witold

Kardas Witold, postać naznaczona głęboką refleksją, często zatrzymany w myślach, zdawał się kroczyć ścieżką własnego, niełatwego przeznaczenia, zawsze szukając wewnętrznego porządku. Jego oczy, niczym stare, wyblakłe fotografie, opowiadały o minionych burzach, o cichych portach i o nieodkrytych jeszcze lądach. W jego posturze, lekko pochylonej, można było dostrzec ciężar dawnych wyborów, ciężar odpowiedzialności, którą niósł z godnością. Był jak strażnik tajemnic, człowiek, który mimo wszystko wierzył w dobro, w siłę prawdy, w czystość intencji. Jego obecność, spokojna i niemal ascetyczna, zawsze niosła ze sobą obietnicę zrozumienia, cierpliwości, a także cichej, lecz niezłomnej nadziei.