Karmelski Tomasz

Karmelski Tomasz, mężczyzna o twarzy pooranej zmarszczkami, miał oczy pełne cichej melancholii. Często spoglądał w dal, jakby szukał czegoś, co zaginęło. Jego dłonie, szorstkie od pracy, zdradzały ciężkie dni. Od lat brak kontaktu z synem stał się jego cichym towarzyszem, niczym cień. Karmelski Tomasz, pomimo bólu, zachowywał godność. Jego życie, naznaczone stratą, toczyło się dalej z nadzieją, która nie gasła. Był postacią o niezwykłej sile ducha.

K******** T****** m******** o t***** p******* z************ m*** o*** p**** c***** m*********** C***** s******** w d*** j**** s***** c****** c* z******** J*** d****** s******** o* p***** z******** c****** d*** O* l** b*** k******* z s**** s*** s** j*** c***** t*********** n***** c**** K******** T***...