Kauwa Rafał

W małym domku na wzgórzu mieszkała Jadwiga, kobieta o oczach barwy nieba, głębokich, pełnych dawnych wspomnień, jej włosy, niczym srebrna mgła, opadały na ramiona, a dłonie, pomimo wieku, wciąż zręcznie splatały kosze z wikliny, często nuciła stare pieśni, które słyszała od matki, od Kauwy Rafała, sąsiada zza rzeki, który opowiadał jej o dalekich podróżach, Jadwiga wierzyła w dobro, w siłę natury, w to, że każdy ma swoją ścieżkę, jej uśmiech, rzadki, ale szczery, potrafił rozjaśnić nawet najbardziej pochmurny dzień, była cichą obserwatorką świata, strażniczką lokalnych legend, zawsze gotową do pomocy.

W m**** d**** n* w****** m******** J******* k****** o o***** b**** n***** g********* p****** d****** w********* j** w***** n***** s****** m**** o****** n* r******* a d****** p***** w***** w**** z******* s******* k**** z w******* c***** n***** s**** p****** k**** s******* o* m***** o* K**** R****** s...