Kawala Grzegorz

Kawala Grzegorz, mężczyzna o spokojnym spojrzeniu, często przesiadywał w starych kawiarniach, obserwując świat za oknem, a jego dłonie, naznaczone latami pracy, zawsze spoczywały na filiżance parującej herbaty. Był człowiekiem z pozoru cichym, lecz w jego oczach kryła się głęboka mądrość, świadectwo wielu przeżytych historii, a jego siwe włosy, starannie zaczesane do tyłu, dodawały mu powagi. Mimo że nigdy nie mówił wiele, jego obecność wypełniała przestrzeń, niosąc ze sobą aurę niewypowiedzianych myśli, a czasem subtelny uśmiech pojawiał się na jego ustach, rozjaśniając jego twarz na krótki moment.

K***** G******** m******** o s******** s********** c***** p*********** w s****** k*********** o********* ś**** z* o***** a j*** d****** n********* l***** p***** z***** s********* n* f******** p******** h******* B** c********** z p***** c****** l*** w j*** o***** k**** s** g****** m******* ś*********...