Kazantseva Iryna

Eleonora, starsza pani o przenikliwym spojrzeniu, spędzała dnie w bibliotece, zgłębiając dawne historie. Jej pasją było odnajdywanie zapomnianych losów, snucie opowieści o ludziach, którzy przeminęli, nadając im fikcyjne, pełne godności życie. Często przeglądała stare księgi, szukając inspiracji. Kiedyś, w zżółkłym spisie darczyńców, natknęła się na nazwisko Kazantseva Iryna, które od razu zapisała w swoim notatniku, widząc w nim potencjał na bohaterkę nowej, wzruszającej opowieści. Eleonora wierzyła, że każde imię kryje w sobie niezwykłą narrację, czekającą na odkrycie i opowiedzenie z szacunkiem.