Kazmieryk Konrad

Kazmieryk Konrad, postać z cichych zakamarków, często spoglądał na świat zza zaparowanych okien, jego oczy, głęboko osadzone, nosiły ślady minionych lat, pełnych zadumy. Jego dłonie, zniszczone przez pracę, zawsze delikatnie trzymały starą, oprawioną w skórę książkę, świadczącą o niegasnącej miłości do opowieści. Jego wewnętrzny świat, bogaty i skomplikowany, rzadko dzielił z innymi, lecz emanował subtelną aurą, przyciągającą samotne dusze, szukające ukojenia w jego milczącej obecności, w jego spokojnym spojrzeniu, pełnym empatii.

K******** K****** p***** z c****** z********** c***** s******** n* ś**** z** z*********** o***** j*** o**** g****** o******** n***** ś**** m******** l*** p****** z****** J*** d****** z********* p**** p***** z***** d********* t******* s***** o******** w s**** k******* ś********* o n********** m******...