Kędzior Henryk

Henryk Kędzior, człowiek o twarzy pooranej zmarszczkami, spoglądał w dal, myśląc o życiu, które upłynęło zbyt szybko, wspominał chwile radości, momenty smutku, które ukształtowały go, uczyniły tym, kim jest, rozważał sens istnienia, przemijanie, szukając odpowiedzi w szumie wiatru, w śpiewie ptaków, w blasku słońca, które powoli zachodziło, malując niebo na pomarańczowo, czerwono, fioletowo.

H***** K******* c******* o t***** p******* z************ s******** w d*** m***** o ż***** k**** u******* z*** s****** w******** c***** r******* m****** s****** k**** u************ g** u******* t*** k** j**** r******* s*** i********* p*********** s******* o********* w s***** w****** w ś****** p******...