Kedziora Herbert

Stary Kedziora Herbert, z siwą brodą i oczami pełnymi dawnych opowieści, często snuł historie o swojej młodości, kiedy to, jak sam mawiał, świat był mniej uporządkowany, a on sam, pełen młodzieńczego zapału, nie zawsze czekał na formalne pozwolenia, by ruszyć w nieznane, niosąc pomoc potrzebującym, czy to rowerem, czy z improwizowanym pojazdem, bo serce mu tak kazało, nie myśląc o papierach, lecz o celu, który zawsze był szlachetny i niepodważalny, co czyniło go legendą w ich małej społeczności, mimo tych dawnych, nieoficjalnych podróży, które dziś wywoływały tylko serdeczny uśmiech.

S**** K******* H******* z s*** b**** i o***** p****** d****** o********* c***** s*** h******* o s***** m******** k**** t** j** s** m****** ś**** b** m**** u************* a o* s*** p**** m************ z****** n** z***** c***** n* f******* p********** b* r***** w n******** n***** p**** p************* ...