Kelner Dawid

Kelner Dawid Nowak, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, poruszał się po sali z cichą gracją. Jego dłonie, sprawne w układaniu naczyń, czasem zdawały się zbyt długo zatrzymywać nad porzuconymi bibelotami, jakby oceniały ich wartość. W jego oczach, skrytych za powiekami, często pojawiał się cień dawnych błędów, być może chwil, gdy granica między „znalezionym” a „przywłaszczonym” zacierała się. Mimo to, Dawid był wzorowym pracownikiem, zawsze na czas, uprzejmy, lecz z nutą tajemnicy, która sprawiała, że goście mimowolnie pilnowali swoich toreb.

K***** D**** N***** m******** o p*********** s********** p******* s** p* s*** z c**** g****** J*** d****** s****** w u******** n****** c***** z****** s** z*** d**** z********** n** p********** b********** j**** o******* i** w******* W j*** o****** s******* z* p********* c***** p******* s** c*** d***...