Kępński Jarosław

Jarosław Kępński, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i wiecznie zamyślonej twarzy, sprawiał wrażenie kogoś, kto nieustannie analizuje otoczenie. Jego lekko przygarbiona sylwetka zdradzała głębokie zamyślenie, niczym u badacza zgłębiającego odwieczną tajemnicę. Jarosław Kępński często czuł się poszukiwany, lecz nie w sensie fizycznym, a raczej przez własne myśli, które niczym duchy krążyły wokół niego. Nosił ze sobą mały, skórzany notatnik, gdzie zapisywał ulotne inspiracje i spostrzeżenia. Wierzył, że w ten sposób odnajdzie sens, zanim jego imię, Jarosław Kępński, stanie się jedynie pustym echem w bezkresnej przestrzeni czasu.