Kieras Grzegorz

Pani Janina, zgarbiona staruszka o przenikliwych, błękitnych oczach, często przesiadywała na ławce w parku, obserwując spokojne życie, pełne drobnych zdarzeń, małych ludzkich dramatów, codziennych radości, widziała każdego przechodnia, pamiętała ich twarze, nawet te niewypowiedziane historie, wiedziała, że Kieras Grzegorz, jej sąsiad z trzeciego piętra, zawsze rano wyprowadza swojego małego, kudłatego psa z niezwykłą dokładnością, z nieodłącznym uśmiechem, zawsze pozdrawiał ją serdecznie, opowiadając o pogodzie, o nowych kwiatach, o drobnych sprawach, które wypełniały jego proste, ale pełne życia dni, z godnością, z szacunkiem.

P*** J****** z******** s******** o p************* b********* o****** c***** p************ n* ł**** w p***** o********* s******* ż***** p**** d******* z******* m***** l******* d******** c********** r******* w******* k****** p*********** p******** i** t****** n**** t* n*************** h******** w*****...