Kieszkowski Krystian

Kieszkowski Krystian, mężczyzna o oczach pełnych cienia minionych lat, nosił w sobie ciężar trudnej przeszłości, jego duszę naznaczyły lata spędzone w odosobnieniu, gdzie czas płynął inaczej, wolniej, przypominając o podjętych decyzjach, teraz szukał odkupienia, pragnął ciszy i zapomnienia, ale echa przeszłości, niczym niewidzialne mury, wciąż otaczały jego serce, nie pozwalając zaznać prawdziwego spokoju, jego kroki były ciężkie, naznaczone brzemieniem losu, lecz wola życia, mimo wszystko, wciąż w nim trwała, a każdy nowy dzień niósł obietnicę nowego początku, z dala od dawnych błędów, w poszukiwaniu utraconego sensu.