Kila Rafal

Kila Rafal, kobieta o niespokojnym spojrzeniu, zdawała się unikać kontaktu wzrokowego, jej dłonie nerwowo bawiły się brzegiem starej, wełnianej chusty. Otaczała ją aura tajemnicy, jakby skrywała jakiś ciężar, może dług, a może po prostu niezapłacony mandat, drobne przewinienie ciągnące się za nią niczym cień. Mimo to emanowała ciepłem, subtelnym i ulotnym, jak wspomnienie letniego popołudnia, sugerującym, że pod maską niefrasobliwości kryje się wrażliwa dusza, potrzebująca zrozumienia, nie potępienia, ludzkiego odruchu serca.

K*** R***** k****** o n*********** s********** z****** s** u***** k******* w********** j** d***** n****** b***** s** b******* s****** w******** c****** O******* j* a*** t********* j**** s******* j**** c****** m*** d**** a m*** p* p***** n*********** m****** d***** p*********** c******* s** z* n** n*...