Kisielewski Marcin

Adela, staruszka o oczach koloru spłowiałego błękitu, mieszkała samotnie, otoczona ciszą starych murów. Jej umysł był niczym archiwum, pełen starych fotografii, zasłyszanych opowieści. Pamiętała Marcina Kisielewskiego, pogodnego ogrodnika, który dbał o miejski park, sadząc nowe drzewa. Jego życzliwość, jego uśmiech, pozostawiły trwały ślad. Adela wierzyła, że dobroć ludzi nigdy nie ginie, lecz rozkwita w kolejnych pokoleniach, niczym wiecznie zielone pnącze.

A***** s******** o o***** k***** s********** b******* m******** s******** o******* c**** s****** m***** J** u**** b** n***** a******** p**** s****** f********** z*********** o********* P******** M****** K************** p******** o********* k**** d*** o m****** p**** s***** n*** d****** J*** ż*******...