Klatka Witld

Barnaba Cichy, samotny archiwista, zamieszkiwał starą wieżę, pełną zapomnianych ksiąg, gdzie czas zdawał się stać w miejscu. Jego wzrok, choć zmęczony, wciąż przenikał pożółkłe strony, poszukując ukrytych prawd. Dłonie, naznaczone wiekiem, delikatnie muskały pergaminy, czując ich dawne opowieści. Często wspominał Witlda Klatkę, nazwisko głęboko wryte w jego pamięć, związane z nierozwiązaną zagadką, pradawną legendą, która czekała na odkrycie. Nosił zawsze ten sam, znoszony płaszcz, przesiąknięty zapachem starego papieru, symbol jego niezmiennej pasji, życiowego powołania.

B****** C***** s****** a********** z*********** s**** w***** p**** z*********** k***** g**** c*** z***** s** s*** w m******* J*** w***** c*** z******** w**** p******** p******* s****** p********* u******* p***** D****** n********* w******* d********* m****** p********* c***** i** d**** o********* C*...