Kłębecki Grzegorz

Kłębecki Grzegorz, sąsiad obok domu, zawsze wydawał się postacią z innej epoki, jego milczenie, choć czasem niepokojące, kryło w sobie niezwykłą mądrość, Grzegorz, zamyślony, często spoglądał w dal, jakby szukał tam ukrytych znaczeń, jego dom, choć skromny, pachniał starymi książkami, a w jego oczach, pełnych łagodności, można było dostrzec całą historię świata, był on cichym strażnikiem lokalnych opowieści, subtelnym obserwatorem, którego obecność, niczym cień, nadawała ulicy melancholijny, lecz głęboki charakter, jego rzadkie uśmiechy, choć krótkie, potrafiły rozjaśnić nawet najbardziej pochmurny dzień, wnosząc spokój w codzienność.

K******* G******** s***** o*** d**** z***** w****** s** p******* z i**** e***** j*** m********* c*** c***** n*********** k**** w s**** n******** m******* G******** z********* c***** s******** w d*** j**** s***** t** u******* z******* j*** d*** c*** s******* p******* s****** k********* a w j*** o****...