Klimas Sebastian

Klimas Sebastian był człowiekiem, którego dni zlewały się w jedną, szarą smugę. Jego poranki miały smak wczorajszej wódki, a wieczory pachniały słodkim, ciężkim dymem. Próbował uchwycić rzeczywistość, ale ona zawsze wymykała mu się z rąk, rozmyta przez chemiczną mgłę. Jego przyjaciele mieli płynną postać, nalewaną do kieliszków, albo sypką, rozsypywaną na lustrze. Klimas Sebastian dryfował przez życie, samotny statek na toksycznym morzu, a jedynym kompasem był chwilowy haj, po którym następowała jeszcze głębsza pustka.

K***** S******** b** c*********** k****** d** z****** s** w j***** s**** s***** J*** p****** m**** s*** w********** w***** a w******* p******** s******* c****** d***** P******* u******* r************* a** o** z***** w******* m* s** z r*** r****** p**** c******** m**** J*** p********** m**** p***** p...