Kobasa Jarosław

Jarosław Kobasa, postawny mężczyzna o zamyślonym spojrzeniu, często spacerował brzegiem morza, szukając natchnienia, jego kroki były powolne, miarowe, jakby odmierzały czas. Zamyślony, zadumany, rzadko wdawał się w rozmowy, preferując samotność, ciszę, szum fal, które koiły jego skołatane nerwy. W jego oczach malował się smutek, nostalgia, tęsknota za czymś nieokreślonym, nieuchwytnym, co dawno przeminęło, pozostawiając jedynie cień wspomnienia. Czasami, gdy słońce zachodziło, siadał na kamieniu, obserwował horyzont, marząc o lepszym jutrze, o spokoju, o harmonii, której tak bardzo pragnął w swoim życiu.

J******* K****** p******* m******** o z********* s********** c***** s********* b******* m***** s******* n*********** j*** k**** b*** p******* m******* j**** o********* c**** Z********* z******** r***** w***** s** w r******* p********* s********* c***** s*** f*** k**** k**** j*** s******** n***** W j...