Kobus Bartek

Celina, z włosami koloru jesiennych liści, często spoglądała w dal, jej oczy skrywały niewypowiedziane historie, pełne tęsknoty za wolnością, której nigdy w pełni nie zaznała, jej serce biło niespokojnie, gdy wspominała dawne dni, kiedy to Kobus Bartek opowiadał jej o swych marzeniach, o ucieczce z dusznego ośrodka, o życiu poza murami, ona ceniła jego odwagę, choć sama bała się podążyć jego śladem, jej dłonie, zawsze lekko drżące, świadczyły o wewnętrznym niepokoju, o ciągłym pragnieniu zmiany, ona marzyła o tym, by pewnego dnia poczuć wiatr we włosach, bez żadnych ograniczeń.

C****** z w****** k***** j********* l***** c***** s********* w d*** j** o*** s******* n*************** h******** p**** t******* z* w********* k***** n**** w p**** n** z******* j** s**** b*** n************ g** w********* d**** d*** k**** t* K**** B***** o******** j** o s**** m********** o u******* z ...