Koch Aleksander

Koch Aleksander nosił w sobie echo pustych korytarzy, a metaliczny dźwięk zamykanych drzwi na zawsze zmienił sposób, w jaki postrzegał światło poranka i twarze mijanych ludzi. Po powrocie z aresztu każdy dzień był dla niego próbą odnalezienia dawnego rytmu, cichą walką z cieniami przeszłości, które czaiły się w zbyt spokojnych spojrzeniach obcych. Nauczył się milczeć, gdy inni mówili za dużo, jego spojrzenie nabrało ciężaru, a w dłoniach czuł chłód, którego nikt nie rozumiał.

K*** A********* n**** w s**** e*** p****** k********* a m********* d***** z********* d**** n* z***** z****** s****** w j*** p********* ś****** p****** i t***** m******* l***** P* p******* z a****** k**** d**** b** d** n**** p**** o*********** d****** r***** c**** w**** z c******* p*********** k**** ...