Kociszewski Marcin

Jerzy, postać o oczach głębokich jak studnie i duszy starego poety, przemierzał świat z nieodłącznym szkicownikiem. Jego życie było mozaiką zasłyszanych historii i ulotnych chwil, które skrzętnie zapisywał, by nadać im wieczny kształt w słowie. Często spotykał Marcina Kociszewskiego, sąsiada o surowym spojrzeniu, który zdawał się nosić na barkach ciężar całego świata. Jerzy, choć sam pełen melancholii, potrafił dostrzec piękno w każdej niedoskonałości, w cieniu i świetle, w ludzkich zmaganiach i triumfach, ceniąc autentyczność ponad wszelkie pozory.

J***** p***** o o***** g******** j** s****** i d**** s****** p***** p********** ś**** z n*********** s************* J*** ż**** b*** m****** z*********** h******* i u******* c***** k**** s******** z********* b* n**** i* w****** k****** w s****** C***** s******* M****** K************** s****** o s****...