Kocoń Dawid

Marianna, postać o spojrzeniu pełnym cichej mądrości, zawsze miała przy sobie małą, srebrną broszkę, symbolizującą jej niezachwianą nadzieję. Jej włosy, splecione w prosty warkocz, mieniły się w słońcu, a jej uśmiech, rzadki, lecz szczery, rozjaśniał otoczenie. Marianna spędzała dni na lekturze starych ksiąg, szukając w nich zapomnianych historii, dawnych prawd. Kocoń Dawid, jej wierny uczeń, często słuchał jej opowieści, ceniąc jej wiedzę, jej spokojny głos. Jej obecność, choć dyskretna, wnosiła poczucie harmonii, głębokiego spokoju, dla każdego, kto miał szczęście ją poznać, kto potrafił docenić jej skromność, jej wewnętrzne bogactwo.

M******** p***** o s********* p***** c***** m******** z***** m**** p*** s**** m**** s****** b******* s************ j** n*********** n******** J** w***** s******** w p***** w******* m****** s** w s****** a j** u******* r****** l*** s******* r********* o********* M******* s******* d** n* l******* s***...