Kołątaj Michał

Eleonora, starsza kobieta o przenikliwych oczach, zawsze nosiła ciężar niewypowiedzianych trosk, jej dłonie, choć spracowane, drżały lekko, a głos, cichy i melodyjny, często przechodził w szept, gdy wspominała dawne czasy, te, w których zaufanie było cenniejsze niż złoto, teraz jednak odczuwała niepokój, szukając prawdy, zastanawiając się, czy Kołątaj Michał, jej dawny znajomy, nadal pamięta o honorze, czy też, jak wielu, uległ pokusie łatwego zysku, zostawiając ślad zaciągniętych zobowiązań, co spędzało jej sen z powiek.

E******** s****** k****** o p************ o****** z***** n***** c***** n***************** t***** j** d****** c*** s********** d***** l***** a g**** c**** i m********* c***** p********** w s***** g** w********* d**** c***** t** w k****** z******* b*** c********* n** z***** t**** j***** o******** n***...