Kołdysz Maciej

Kołdysz Maciej, postać skryta w cieniu miejskiej kawiarni, z uwagą obserwował świat, jego wzrok błądził po twarzach przechodniów, szukając w nich niewypowiedzianych historii, cichych dramatów, ulotnych radości, jego dusza, niczym wrażliwy instrument, chłonęła nutę codzienności, barwę słońca, kroplę deszczu, która spływała po szybie, często zapisywał swoje spostrzeżenia w małym, skórzanym notatniku, pełnym zasuszonych liści, starych biletów, zapomnianych wierszy, jego obecność była niemal niezauważalna, a jednak w jego spojrzeniu kryła się głębia, mądrość wieków, cicha akceptacja, zrozumienie dla ludzkich słabości, dla nieustannego pędu, dla efemeryczności istnienia.