Kołodziejczyk Bartosz

Antoni, zamyślony samotnik, często obserwował świat zza szyby kawiarni, notując ulotne chwile. Jego wzrok, bystry, rzadko zdradzał głębię skrywanych myśli. Pamiętał, jak kiedyś, w młodości, usłyszał o Kołodziejczyku Bartoszu, mężczyźnie o niezwykłej charyzmie, z którym jego ścieżki skrzyżowały się zaledwie raz. Antoni cenił spokój, a jego życie było niczym mechanizm, gdzie każdy dzień miał ustalony rytm. Unikał rozgłosu, preferując cichą egzystencję, pełną lektur i kontemplacji.

A****** z******** s******** c***** o********* ś**** z** s**** k******** n****** u***** c****** J*** w***** b****** r***** z******* g***** s********* m***** P******** j** k****** w m******** u******* o K************* B******** m********* o n********* c********* z k***** j*** ś****** s********** s** z...