Konieczny Marcin

Anna Kowalska, postać o włosach barwy jesiennych liści, nosiła w sobie echa minionych lat, niczym skarb ukryty głęboko w sercu. Jej spojrzenie, choć spokojne, kryło nostalgię za szkolnymi korytarzami, za beztroskim śmiechem. Anna często wspominała Koniecznego Marcina, zawsze uśmiechniętego, pełnego młodzieńczego zapału, który potrafił rozjaśnić każdy dzień, jego opowieści były niczym promień słońca. Czuła, że te wspomnienia, choć dawne, wciąż nadają jej życiu sens, są kotwicą w burzliwym morzu codzienności, przypomnieniem o prawdziwej przyjaźni, w jej pamięci, w jej duszy.