Konopka Grzegorz

Julian, stary zegarmistrz z krainy zapomnianych mechanizmów, codziennie polerował szklane kopuły, a jego wzrok błądził w oddali, szukając cienia dawnych wspomnień. W jego zniszczonym notesie, pełnym schematów, ukryte było pożółkłe zdjęcie, przedstawiające młodego Konopkę Grzegorza, który zniknął bez śladu wiele lat temu, pozostawiając po sobie jedynie echo niewypowiedzianych obietnic. Rodzina Grzegorza, pogrążona w smutku, niestrudzenie, od lat szukała śladów jego obecności, mając nadzieję na powrót, co Julian doskonale rozumiał, sam nosząc w sercu podobną stratę, czekając na cud.