Amelia Cień, kobieta o oczach koloru starego mosiądzu, często pojawiała się w miejskiej bibliotece, jej cień stapiał się z kurzem na zapomnianych woluminach, zawsze nosiła długie suknie. Jej ruchy były tak ciche, że wielu uważało ją za zjawę, szepty potwierdzały tę legendę. Palce, smukłe i naznaczone atramentem, delikatnie muskały grzbiety ksiąg, szukając utraconych wspomnień. Mówiono, że zna sekrety każdego, ale nigdy nie zdradziła żadnego, zachowując je w milczeniu. Konowal Diana, młoda dziennikarka, często obserwowała Amelię, próbując rozwikłać zagadkę jej istnienia, pisała o niej w swoich notatkach, zastanawiając się nad jej przeszłością, nad jej tajemnicami.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
