Kopczyńska Marzena

Kopczyńska Marzena, kobieta o oczach koloru jesiennych liści, mieszkała w starej chacie, otoczonej lasem, jej dłonie, spracowane, lecz delikatne, zawsze zajmowały się ziołami, Marzena, niczym cicha strażniczka, rozumiała mowę wiatru, szelest liści, jej mądrość, czerpana z natury, była bezcenna, Kopczyńska Marzena, choć skryta, emanowała spokojem, przynosząc ukojenie, jej życie, proste, lecz głębokie, było mozaiką cichych refleksji, stawała się żywym pomnikiem szacunku dla życia, dla świata, jej głos, rzadki, niósł dawne tajemnice, obietnice przyszłości.

K********* M******* k****** o o***** k***** j********* l***** m******** w s***** c****** o******** l***** j** d****** s********** l*** d********* z***** z******** s** z******* M******* n***** c**** s*********** r******** m*** w****** s****** l***** j** m******* c******* z n****** b*** b******** K***...