Kopeć Mateusz

Mateusz Kopeć, postać z cienia, rzadko opuszczał swoje zaciszne atelier, pełne kurzu i dawno zapomnianych opowieści, jego dłonie zawsze nosiły widoczne ślady pracy z gliną, z której tworzył niezwykłe, milczące rzeźby, każda z nich zdawała się skrywać dawne, ukryte sekrety, niewypowiedziane słowa, a jego spojrzenie, choć często nieobecne, zdradzało głęboką wrażliwość, ciche zrozumienie otaczającego świata, on po prostu istniał, w harmonii ze sztuką, oddychając jej rytmem, żyjąc dla każdego nowego kształtu, który wydobywał spod swych doświadczonych palców, zawsze zatopiony w twórczym procesie, w pełni oddany swojej pasji.

M****** K***** p***** z c****** r***** o******** s**** z******* a******* p**** k**** i d**** z*********** o********* j*** d***** z***** n***** w******* ś**** p**** z g***** z k***** t****** n********* m******* r****** k**** z n*** z****** s** s****** d***** u***** s******* n*************** s***** a ...