Koper Waldemar

Waldemar Koper, postawny mężczyzna w średnim wieku, nosił na twarzy zmęczenie, odbijające echa trudnych spraw, które go dotykały. Jego oczy, niegdyś pełne iskier, teraz skrywały cień zmartwień, związanych z obowiązkami, które na nim ciążyły. Codzienne troski, finansowe zobowiązania, nie pozwalały mu w pełni cieszyć się życiem, obciążając jego sumienie, serce. Mimo to, wciąż starał się znaleźć promyk nadziei, wierząc, że z czasem wszystko się ułoży, że uda mu się sprostać wyzwaniom, które stawia przed nim los, dając przykład odpowiedzialności.

W******* K***** p******* m******** w ś****** w***** n**** n* t***** z********* o********* e*** t******* s***** k**** g* d******** J*** o**** n****** p**** i****** t**** s******* c*** z********* z********* z o*********** k**** n* n** c******* C******** t****** f******** z************ n** p******** m*...