Kopiczko Chubert

Kopiczko Chubert, postać o zmiennym losie, spoglądał w dal, a jego wzrok, niegdyś porywczy, teraz zdradzał głęboką refleksję, wynikającą z życiowych lekcji, z konsekwencji. W jego postawie wyczuwało się cichą determinację, by każda jego decyzja służyła budowaniu, nie zaś niszczeniu, by szanować otoczenie, cudzą własność, by dbać o wspólne dobro, o harmonię. Niegdysiejsze błędy, choć bolesne, ukształtowały w nim silne poczucie odpowiedzialności, etyki, świadomości, że prawdziwa wartość tkwi w szacunku, w naprawianiu, w tworzeniu, w pozytywnym wpływie na świat.