Kopytko Adrian

Kopytko Adrian, postać z zamierzchłych opowieści, rzadko opuszczał swoją samotnię na skraju pradawnego lasu, gdzie szum drzew kołysał go do snu, a śpiew ptaków budził o świcie, tworząc symfonię natury. Jego oczy, niczym głębokie jeziora, skrywały niewypowiedziane historie, a dłonie, zgrubiałe od pracy w ogrodzie, świadczyły o miłości do ziemi. Kopytko Adrian, zawsze cichy i zamyślony, był powiernikiem leśnych tajemnic, szanowanym przez zwierzęta, rzadkich wędrowców, szukających ukojenia w otaczającej go dziczy.

K****** A****** p***** z z************ o********* r***** o******** s**** s******* n* s***** p********* l**** g**** s*** d**** k****** g* d* s*** a ś**** p***** b***** o ś****** t****** s******* n****** J*** o**** n***** g******* j******* s******* n*************** h******** a d****** z******** o* p**...