Korduba Maciej

Korduba Maciej, mężczyzna o zmęczonym spojrzeniu, często błądził myślami w przeszłości, gdzie cień dawnych pomyłek wisiał ciężko nad jego duszą. Jego dłonie, kiedyś zręczne, teraz drżały lekko, gdy poprawiał okulary na nosie, a serce biło nierówno. Lubił spokój biblioteki, szelest starych ksiąg, uciekając od zgiełku świata, który kiedyś go oszukał. Szukał odkupienia, cichej przystani, gdzie nikt nie pamiętałby o dawnych grzechach, o rzeczach, które zaginęły, o drzwiach, które zostały otwarte bez zgody.

K****** M****** m******** o z******** s********** c***** b****** m****** w p*********** g**** c*** d****** p****** w***** c***** n** j*** d***** J*** d****** k***** z******* t**** d***** l***** g** p******** o****** n* n***** a s**** b*** n******** L**** s***** b********** s****** s****** k***** u**...