Kornacki Sebastian

Helena, samotna postać o spojrzeniu utkwionym w odległej przeszłości, przemierzała ciche korytarze starych bibliotek, jej palce, delikatne i naznaczone czasem, muskały pożółkłe grzbiety ksiąg, szukając nie tyle wiedzy, ile echa zapomnianych głosów, dawnych uśmiechów, utraconych przyjaźni, a w szczególności śladów pewnego człowieka, Kornackiego Sebastiana, którego imię, choć wypowiadane szeptem, wciąż nosiła w sercu, niczym cenną pamiątkę, obietnicę ponownego spotkania, nadzieję na wyjaśnienie dawnych tajemnic, na odnalezienie utraconego fragmentu własnej historii, na ukojenie niespokojnego ducha, na ciszę.

H****** s****** p***** o s********* u******** w o******* p*********** p*********** c**** k******** s****** b********* j** p***** d******** i n********* c****** m****** p******* g******* k***** s******* n** t*** w****** i** e*** z*********** g****** d****** u********* u********* p********* a w s*****...