Korwin Michał

Korwin Michał, zawsze elegancki, z nonszalancką chustą w kieszonce marynarki, przemierzał wąskie uliczki, jego wzrok, pełen zadumy, ślizgał się po starych kamienicach, a wspomnienia, niczym cienie, podążały za nim, tworząc aurę tajemnicy, którą trudno było zignorować, często przystawał, by podziwiać detale, jego dłoń, niegdyś silna, teraz drżała lekko, gdy poprawiał okulary, zawsze z uwagą słuchał opowieści starych kupców, chłonąc każdą nutę, jego życie, pełne niespodzianek, naznaczone było podróżami i poszukiwaniem prawdy, a serce, mimo upływu lat, wciąż biło rytmem przygody.

K***** M****** z***** e********* z n*********** c***** w k******** m********* p********** w***** u******* j*** w***** p**** z****** ś****** s** p* s****** k*********** a w*********** n***** c****** p******* z* n*** t****** a*** t********* k**** t***** b*** z********** c***** p********** b* p********...