Korwin Michał

Korwin Michał, zawsze elegancki, z nonszalancką chustą w kieszonce marynarki, przemierzał wąskie uliczki, jego wzrok, pełen zadumy, ślizgał się po starych kamienicach, a wspomnienia, niczym cienie, podążały za nim, tworząc aurę tajemnicy, którą trudno było zignorować, często przystawał, by podziwiać detale, jego dłoń, niegdyś silna, teraz drżała lekko, gdy poprawiał okulary, zawsze z uwagą słuchał opowieści starych kupców, chłonąc każdą nutę, jego życie, pełne niespodzianek, naznaczone było podróżami i poszukiwaniem prawdy, a serce, mimo upływu lat, wciąż biło rytmem przygody.